انشاءالله خدای مهربونمون سال نو رو برامون مبارک کنه

و

انشاءالله که قبلش ما دلمون رو خونه تکونی کرده باشیم

که به اندازه کافی واسه لطف و مهربونی هاش جا داشته باشیم

یه دل عاشق واسه همه آرزو می کنم

((خداي خوبم !

 عمريه كه مي گم هرچي مي خوام

يك هفته مي گم هرچي تو بخواي))

۲۰روز ديگه مونده

تيك تاك قلبهاي بچه هاي يتيم هم داره شروع مي شه

با اين تفاوت كه مي دونند ، كسي نيست

دلش واسه اونا بتپه...

كاشكي بتونيم حداقل دل يكيشونو شاد كنيم

اگه موافقي پس يا علي(ع)

نیایش هاى حضرت رضا علیه السلام

دلم خيلي گرفته است

آخر مگر دل من مي داند فردا چه روزي است كه اينچنين هواي گريه دارد؟!

شايد هم دل كائنات گرفته است و  بر دل سياه من تاثير گذاشته

فردارا، به كه تسليت گويم

در حالي كه اوست بيننده بيدار

ودلهاي ماست خفته بيمار....

((تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن

که خواجه خود روش بنده پروری داند))

ازش بگذرم و برای دوستان نذارم

زندگی ترانه نیست
داستان عاشقانه نیست!
دیده ام ولی، با تبسمت
زندگی ترانه می شود
داستان عاشقانه می شود

مرسی کیمیای خوش سخن که این شعر رو برام گذاشتی

دلتنگیهایم را بر زمین بگذارم و اوج گیرم

دل را ازهرچه غیر اوست خالی کنم

وهمه وجودم را به او هدیه کنم

چه دلگیر است کوچه های دنیا بی یاد او

دیگه نماز نمی خونم

خدا اون چیزهایی رو که من می خوام بهم نمی ده

من یاد خواهرزاده کوچولوم افتادم که

مامانش چه جوری با همه عشقش ،

 همه چیزهای خطرناکو ازدسترسش دور می کنه

و وقتی اون واسه داشتنش گریه می کنه

 چه جوری بغلش می کنه

اما خواهر زاده ام کوچکتر از اونه که بفهمه 

چقدر مامانش عاشقشه

مطمئنم اگه یک روز بزرگ بشه از مامانش

به خاطر ندادن اون چیزا تشکر می کنه

چه زیبا می فرماید امام سجاد(ع)

در نیایش سی و پنجم صحیفه سجادیه در مقام خوشنودی از خدا:

 الهی بر محمد و آل او درود فرست و دلم را به قضایم راضی کن!

برای پذیرش حکمتت شرح صدرم ده !

و مرا یقیینی عطا کن تا اقرار کنم

که مشیت تو جز بر خیر من جاری نگردد

و سپاسگزاریم را برای آنچه از من بازداشته ای

بیشتر از شکرم برای عطایایت قرارده!

راستی چند اربعین دیگر به اربعین ما مانده است؟!

((آنچه را خداوند به تو اختصاص دهد از دست نخواهی داد

حتی اگر بر بال نسیم باشد.))

مثل همه چهل روز هاي ديگر

مثل همه اربعين هاي ديگر

اما در آن اولين چهل روز

بر دل زينب، زمين و آسمان،

هر دل بيدار چه گذشت؛

خدا داند و كسي جز او فهمش نتواند

اي كاش قطره اي اشك مهمان خانه چشمم گردد

تنها به عشقت يا عاشق حقيقي خدا!

دلواپسیهایم را از دوش خود برمی دارم  و به حکمتت می سپارم.

گناهانم را از پشتم برمی دارم و به عفوت می سپارم.

پشیمانی ام را اما پیش خود نگه می دارم  تا یادم نرود...

و شوق دیدارت را از فضل تو می گیرم و به قلبم می سپارم

عنان قلبم را از خود می گیرم و به تو می سپارم

و همه اینها را از فضلت می خواهم و اجابتش را به تو می سپارم.

خداوند به بعضي ها بيشتر روزي مي دهد خود را جزء آن دسته قرار دهيم.

چگونه؟

به وسيله:

نماز اول وقت

بيدار بودن بعد از اذان صبح

دعا و خواستن از پروردگار

هميشه با وضو بودن

رحم و خيرخواهي

توجه به فاميل

اطعام و سفره انداختن در منزل

بر گرفته از سخنرانيهاي استاد عدالتيان

((الهي تو را هزاران بار سپاس!))

و در پي رسيدن به آن شتاب ورزم،

از قشنگي هاي راه لذت برم

 و 

جاي آنكه در سختيهاي زندگي

وشايد همان دوران سازندگي

 مدام از خدا بپرسم چرا من ؟!

بگويم خدايا شكرت كه من ...

پروردگارا!

 مارا هنر زندگي كردن ،

به جا دل بستن و به جا دل بريدن عطا كن.

مهربانا !

براي بزرگ شدنمان ، زيباترين امتحانات را رقم بزن

حكيما !

به فضل بي انتهايت يك لحظه مارا به حال خود رها مكن.

كه در اين وانفساي زندگي ،

جز تو با وفا ياري نداريم.

آمين يا رازق كل عالمين 

 زيبا ترين جواب اما سخت ترين جواب بوده است. 

همان كه شايد نامش طعم زندگي باشد..........

پروردگارا زيباترين و خوشمزه ترين طعم زندگي رابه فضل خودت ،

  به ما بچشان

                                       آمين يا ارحم الراحمين

تویی از من به من نزدیک تر آنگاه

دل تاريكم را  ببین چه طور از تو جدا مانده است...

  از جمله پندهايي كه خداوند به يكي از پيامبران اولوالعزم داد:

  تو مي روي و من مي مانم.روزي ات دست من است و نيز موعد مرگت بر من. تو به سوي من برمي گردي و حسابت با من است. تنها از من بخواه و از ديگري مخواه.

دعا از تو و اجابت با من.

   در هنگام گرفتاري، از من دادرسي بخواه كه من دادرس گرفتارانم و درماندگان را اجابت گويم و من بخشنده ترين بخشندگانم.

ولي به جاش چندتا حديث قدسيه خيلي قشنگ مي ذارم

دلم می خواد به جز داورها نظر دوستان رو هم بدونم

دستش را دراز كرد تا ستاره اي بچيند،اما تنها توانست سيبي از شاخه برگيرد و دست خالي بازنگردد.

 سيب را هديه داد.

آنقدر قد بلند نبود، نردبامي ساخت تا دستش به شاخه هاي بالاتر رسد و شايد به سيب هاي بيشتر و شايد ستاره هاي نزديك تر.

آن بالا كه رسيد ، تازه فهميد كه براي بالا تر رفتن هنوز چقدر راه است...

 شد پله.

  و ديگري بر او گام نهاد و اندكي بالا تر رفت . و ديگري ، و ديگري...

هركس انديشه اي بود و عملي و آنگاه كه خود را باور كرد شد راهي از زمين به آسمان .

آن كه استقامت كرد شد تكيه گاهي براي بالا رفتن ، آن كس هم كه افتاد شد تجربه اي براي محتاط تر رفتن.

پله ها يكي ، يكي ساخته شدند، نردبامي از زمين تا كهكشان...

آنكه سالها پيش مي خواست ستاره اي بچيند، امروز معلوم كرد ستاره فتح كردني است.

كسي مي خواهد سياره اي فتح كند. آيا رهرويي هست؟!  

ماه دارد به آخر می رسد و من هنوز...

 فرصتها چه ساده می روند

نه!

 فرصتها چه به سرعت می دوند و من هنوز پر از گرد و غبار تازه رسیدنم!

خدایا

فرصتی برای تازه شدن وبار گناه را حتی برای لحظه ای به زمین گذاشتن می خواهم

یا رب !

ای خدای گناهکاران!

به من لبیک می گویی؟!

دوستت دارم حتی اگه جاویدم نکنی!

دوستت دارم حتي اگه هرچي خواستم نشد...

دوستت دارم و دوست دارم چيزايي رو دوست داشته باشم كه تو دوست داري! 

پرستش کن مرا تا تو را مثل خود گردانم

منم زنده ای که هرگز نمیرد

 تو را نیز زنده ای گردانم که هرگز نمیری

من توانگری هستم که فقیرو نیازمند نشود

 تو را نیز توانگری گردانم که هرگز فقیر و تهی دست نشوی

من هرگاه چیزی بخواهم به وجود آید

تو را نیز چنان کنم که هرگاه چیزی بخواهی ایجاد شود